روستای برزآباد

ایوان بلند باسقف های ضربی وستونهای آجری که دو اتاق طرف راست ودو اتاق سمت چپ ویک راهرو با سقف ضربی رو به قبله خود نمایی میکرد حــیاط بزرگ مدرسه ودرختان انجــیر و انار ونارون و دیوار کوتاه وگِلی مدرسه وچشم اندازی زیبا روبه استخر بزرگ روســتا وآن درخـت تنومند توت وصدای جیک جیک و یک بند گنــــجشکان فضول وشیطون و آمدن دوباره سارها به سراغ لانه های ســــال قبل در تنه مهربون درخت از یک طرف و موهای سپید معلم مهربون و دلسوز یک نسل این آبادی ،مردی از خطّه سبز شمال یعنی مدیر ومعلم مدرسه آقای احمد پوررمضــان،متولد آبان 1329 از روستای بزرگ نیشامندان شهر رشت . که بیشتر مردم روستا او را به نام آقای مدیر می شناسنش.

از آقای پوررمضان خواهش کردیم تا وقتی را در اختیار ما قرار دهد تا خاطراتش وخاطرات مدرسه و روستا وبچه های مدرسه را زنده کند که ایشان بلافاصله ما را به گرمی در منزل خود پذیرفتند و با حوصله تمام به سوالات ما پاســــخ گفتند:

بسم ا..الرحمن الرحیم بنده پس از پایان تحصیلات دیپلم بنا به قانون آن زمان به سپاه دانش رفته ومثل سرباز معــلم کنونی در سال 49 به بهمن آباد خلخال اعزام گردیدم پس از دو سال وبا یک رایزنی با کمک خانم وزیر فرهنگ ما را به کاشان فرستادند واز کاشان نیز به روستای برزآباد ، واین زمان مهر ماه 52 بود در ماه مبارک رمضان.

در ابتدا مدرسه بنام نو بنیاد برزآباد بوده که سپاه دانشی آن را اداره می کرده اند .سپس مدرسه بنام حکمت برزآباد تغییر نام داده و در سال 49 که آقای خلعتبری جهت احداث کلاسها هزینه می نمایند مدرســه بنام بانو عُظمی خلعتبری تغییر نام می دهد .وپس از انقلاب نیز برای چندمین بار به نام اباذر غفاری تغییر نام میـدهد که با پیگیری و اعتراض بانی قبل ،باز به اسم قبلی بر می گردد.

در همان سال اولی که بنده به برزآباد آمدم تعداد دانش آموزان حدود 37 نفر بود و بنده از کلاس اول تا پنجم را تــنها تدریس می کردم . پس از دو سال آموزش وپرورش برای ما یک معلم فرستاد . در طول این سالها بیشترین تعداد دانش آموزی که ما داشتیم بین سالهای 52-55 بود چیزی حدود 67 نفر.

بنده در زمانی که در ســـپاه دانش آموزش می دیدم به علت سقوط از کوه از ناحیه کمر دچار مشکل شدم و پزشکان معالج دستور دادند هوای مرطوب با شما سازگاری ندارد واین مقدمه ای شد برای انتخاب والبته دست تقدیر چنان بود که در این روستا ازدواج نمایم در تابستان 1355 و در حیاط با صفای این مدرسه یک جشن مفصل گرفتیم.

یک روز آقای خلعتبری به مدرسه آمدند که البته مرحوم حاج یدا..فلاح زاده به همراه ایشان بود .فرمودند تمام حــیاط مدرسه را چمن بکارید تا بچه ها داخل چمن ها غلت بزنند وکتاب بخوانند که البته منظورش این بود که حیاط را با صفا کنید تا بچه ها رغبت بیشتری نسبت به درس خواندن پیدا کنند.

زندگی جَنگ است جانا بهر جنگ آماده شو

در پایان لازم است از آقای احمد پوررمضان مدیر ومعلم ساعی و زحمتکش سالهای پیشین این روستا تشکر نموده و جهت ایشان وخانواده محترمشان از خداوند منّان سلامتی و موفّقیت شان را آرزو بنمائیم.

والسلام علیکم ورحمة